system kimatyzacji
 Systemy klimatyzacji są dziś spotykane niemal na każdym kroku. Ich powszechna dostępność klimatyzacji spowodowała niewątpliwie, iż nie stanowią już elementu decydującego o ekskluzywności miejsca gdzie pracują, choć niekiedy potrafią podnieść jego prestiż. Głównym zadaniem instalacji klimatyzacyjnej jest utrzymywanie wewnątrz obiektu na odpowiednim, stałym poziomie zadanej wartości temperatury, wilgotności powietrza itd, mimo zmian tych wielkości zachodzących ciągle na zewnątrz. W zależności od przeznaczenia pomieszczeń, w których ma pracować instalacja, ustalane są optymalne wartości parametrów powietrza, które mają zapewnić ludziom poczucie komfortu. Aby system pracował poprawnie, niezbędne jest aby projektant właściwie wykonał obliczenia bilansu cieplnowilgotnościowego budynku oraz dobrał taką centralę klimatyzacyjną, w której będą mogły zajść procesy klimatyzacja Warszawa w pełni umożliwiające uzdatnienie powietrza zewnętrznego do parametrów założonych w projekcie. Dla części obiektów funkcjonujących w ciągu dnia, można dobrać centralę, która będzie pracować przez cały rok. Projektowanie odbywa się wówczas za pomocą klasycznych metod zawartych w fachowej literaturze tj. przy pomocy wykresów i-x sporządzonych dla lata i zimy na podstawie bilansu cieplno-wilgotnościowego, dla danej godziny obliczeniowej. Obiektami tymi są np. urzędy, banki, stołówki, sklepy czy też biurowce. Praca wewnątrz nich odbywa się w różnych, określonych ramach czasowych. Podobnie rzecz będzie się miała z działaniem central klimatyzacyjnych. W takich przypadkach określenie ostatecznego składu urządzeń, w które są one wyposażone, odbywa się na podstawie zestawienia ze sobą elementów niezbędnych do przeprowadzenia procesów uzdatniania powietrza indywidualnie dla lata i zimy. Sytuacja przedstawia się nieco inaczej, gdy mamy np. do czynienia z obiektami pracującymi całodobowo tylko w ciepłym okresie roku, takimi jak chociażby restauracje, puby, bary, kluby nocne lub dyskoteki, które można by określić wspólnym mianem lokali gastronomiczno-rozrywkowych. Wówczas w okresie lata z uwagi na różnice parametrów powietrza zewnętrznego występujące, w porze nocy i dnia może dochodzić do sytuacji, w której zakładana temperatura wewnątrz obiektu tw L będzie mniejsza niż dzienna obliczeniowa temperatura zewnętrzna tz  L dzień i jednocześnie większa niż nocna obliczeniowa temperatura zewnętrzna tz L noc (tz L dzień > tw L > tz L noc). Wymaga to przeprowadzenia osobnej analizy procesów uzdatniania powietrza dla nocy i dnia. Oznacza to, że mimo, iż rozpatrywana jest tylko jedna pora roku, tryb postępowania może odpowiadać przypadkowi określania składu central działających w obiektach pracujących okresowo w ciągu całego roku, co warte jest sprawdzenia.

    Załóżmy, że rozpatrujemy funkcjonowanie systemu klimatyzacji w budynku o dziennym charakterze pracy, w lecie. Zgodnie z normą PN-76/B-03420 miesiącem obliczeniowym dla tej pory roku może być lipiec, a godziną obliczeniową 15.00. Dla niej właśnie wykonywane byłyby obliczenia zysków ciepła i wilgoci. Według danych zamieszczonych w normie PN- 76/B-03420, wartość największej odchyłki temperaturowej powietrza zewnętrznego dla przedziału czasowego między 9.00 a 16.00, w odniesieniu do godziny obliczeniowej, wynosi 6,3oC dla strefy I oraz 7,7oC dla strefy II. Można zatem powiedzieć, iż w czasie pracy centrali klimatyzacyjnej, temperaturowe warunki powietrza zewnętrznego nie ulegają gwałtownej zmianie.
Posted on: February 10, 2012, by : klimatyzacja